偶成

宋代 王松
對此茫茫有所思,胡塵滿目放翁悲。他時故友編遺稿,為補「示兒」一首詩。
duì 對 cǐ 此 máng 茫 máng 茫 yǒu 有 suǒ 所 sī 思   , hú 胡 chén 塵 mǎn 滿 mù 目 fàng 放 wēng 翁 bēi 悲 。 。 tā 他 shí 時 gù 故 yǒu 友 biān 編 yí 遺 gǎo 稿   , wèi 為 bǔ 補 「 「 shì 示 ér 兒 」 」 yī 一 shǒu 首 shī 詩 。 。