明日復雨涼,再用韻

宋代 范成大
東山朝日澹冥濛,一片雲生萬疊中。 宿雨未蘇焦卷盡,又煩箕井喚雷公。
dōng shān cháo dàn míng méng   piàn yún shēng wàn dié zhōng  
宿 wèi jiāo juàn jǐn   yòu fán jǐng huàn léi gōng