積雨

宋代 張澄
積雨生頑痹,新晴意自怡。幽花依小徑,野蔓媚疏籬。 發少從梳懶,年衰與杖宜。腐儒慚用拙,糲食復何辭。
shēng wán   xīn qíng yōu huā xiǎo jìng   màn mèi shū    
shǎo cóng shū lǎn   nián shuāi zhàng cán yòng zhuō   shí