寄楊伯升

宋代 韓淲
趁虛雞犬雜,清有草玄家。支徑開山嘴,長橋過水涯。 歲寒梅弄蕊,春到柳舒芽。城裡歸時晚,年華與物華。
chèn quǎn   qīng yǒu cǎo xuán jiā zhī jìng kāi shān zuǐ   cháng qiáo guò shuǐ
suì hán méi nòng ruǐ   chūn dào liǔ shū chéng guī shí wǎn   nián huá huá