和強君瓦亭

宋代 蘇轍
君為魏博三年客,日有江湖萬里心。 暫得野亭留馬足,強循疏柳步堤陰。 無人攜手共吳語,得意搖頭時越吟。 何日東郊過微雨,並騎鞍馬去同尋。
jūn wèi wèi sān nián   yǒu jiāng wàn xīn  
zàn tíng liú   qiáng xún shū liǔ yīn  
rén xié shǒu gòng   yáo tóu shí yuè yín  
dōng jiāo guò wēi   bìng ān tóng xún