古意 其二

明代 李攀龍
新人一何好,年頗十五餘。本自貴家子,秦氏有名姝。 故人行採桑,值我城南隅。顏色各精妙,手爪亦相如。 故人工紈素,新人工笙竽。笙竽未詎央,紈素色已渝。 人生無新故,夫婿自言殊。
xīn rén hǎo   nián shí běn guì jiā zi   qín shì yǒu míng shū
rén xíng cǎi sāng   zhí chéng nán yán jīng miào   shǒu zhǎo xiàng
rén gōng wán   xīn rén gōng shēng shēng wèi yāng   wán
rén shēng xīn   婿 yán shū