登岸山觀用前韻

宋代 蔡戡
病足蹣跚好罷休,又登絕頂故遲留。 霜明楓葉紅如染,露挹嵐光翠欲流。 遠目無窮休更望,賞心未足卜重遊。 超然勝絕非人世,疑是身居麟鳳洲。
bìng pán shān hǎo xiū   yòu dēng jué dǐng chí liú  
shuāng míng fēng hóng rǎn   lán guāng cuì liú  
yuǎn qióng xiū gèng wàng   shǎng xīn wèi bo zhòng yóu  
chāo rán shèng jué fēi rén shì   shì shēn lín fèng zhōu