答俞簿

宋代 徐積
詩者為樂章,所以貴聲調。我雖好之篤,子乃得之妙。 子妙既相逢,如何慰病翁。有時聞數闋,盡日想清風。
shī zhě wéi zhāng   suǒ guì shēng diào 調 suī hǎo zhī zi   nǎi zhī miào    
zi miào xiāng féng   wèi bìng wēng yǒu shí wén shù què jìn   xiǎng qīng fēng