次韻舒尉

宋代 方岳
故山渺寒江,抱此明月睡。 煙蓑失春鋤,萬事同一喟。 可人期不來,乃獨以詩至。 持觴聘梅花,我醉花亦醉。
shān miǎo hán jiāng   bào míng yuè shuì  
yān suō shī chūn chú   wàn shì tóng kuì  
rén lái   nǎi shī zhì  
chí shāng pìn méi huā   zuì huā zuì