次韻 其一

宋代 韓淲
人梅兩相得,雪雲陰復開。此時對自足,朝夕為誰催。 逢花既攀折,尋香試徘徊。山意動詩興,優哉而悠哉。
rén méi liǎng xiāng de   xuě yún yīn kāi shí duì zhāo   wèi shuí cuī    
féng huā pān zhé   xún xiāng shì pái huái shān dòng shī xìng yōu   zāi ér yōu zāi