次韻洪尉

宋代 方岳
書生一何愚,出與世紛敵。 眇哉朱兩轓,強名二千石。 於世竟無補,苒苒老已逼。 歸尋紫陽人,獨速釣寒碧。
shū shēng   chū shì fēn  
miǎo zāi zhū liǎng fān   qiáng míng èr qiān dàn  
shì jìng   rǎn rǎn lǎo  
guī xún yáng rén   diào hán