除妄

宋代 洪咨夔
酒泉能醉麼,飯顆免飢不。萬事得如願,一生應莫愁。 涼風高放鶴,落日倒騎牛。諸妄冰消盡,吾師馬少游。
jiǔ quán néng zuì me   fàn miǎn wàn shì yuàn   shēng yīng chóu    
liáng fēng gāo fàng   luò dào niú zhū wàng bīng xiāo jìn   shī shǎo yóu